Neredeyse 30 yaşıma geldim. Şimdiye kadar hep memur zihniyetiyle işim garanti olsun, sabit gelirim olsun evimi geçindireyim yeter diye düşündüm. Ama artık öyle bir zamana geldik ki insanların bir kısmı para içinde yüzerken bir kısmı ekmeğe muhtaç duruma geldi. Bırak sağa sola para arttırıp birikim yapmayı kendimize üst baş alamayacak duruma geldik. Bayramın ikinci günü de ev sahibi aradı. Evden çıkmamı istedi zaten sözleşmem bitiyordu ama ben 3 yıl meskensiz oturdum, mesken alınınca ve fiyata istediği kadar zam yapamayınca çık dedi.

Hal böyle olunca kayınbabamın şehire 10 km uzaklıkta eski bir evi var, oraya geçelim dedik ama oturulacak gibi değil bayağı tadilat/bakım istiyor. Bu da tabi para demek. Düğün yapmamıştık zaten 5-6 tane çeyrek 1 tane de bilezik dışında birikimimiz yoktu. Altınlar o zaman ev eşyalarının borcuna gitti, bilezik de geçen aylarda eşimin ameliyatına gitti.

Eşimde çalışmak istiyordu ama rahatsızlığından dolayı tam iyileşmediği için hafif iş arıyorduk. Çünkü tam iyileşmesi 6-7 ayı bulacak. Ama gel gör ki özel sektör insanın kanını emmeden para vermez.

Geçtiğimiz günlerde ne kadar banka varsa kredi başvurusunda bulundum. Birisi 70k birisi 42k vs derken alabildiğim her yerden kredi çektim. Eşime İstanbul Çiğ Köftenin bayiliğini aldım. Tadilat yapılması gereken ev içinde bütçe ayırdım. Hemde şuan kiralık ev arıyorum. Çünkü tadilat bitene kadar en azından 1 sene hem dükkana yakın hemde oturacak yer lazım. Hafta sonları oraya gidip elimden geldiği kadar kendim yapacağım. Diğer işler içinde usta bulacağım. Kredi ödemelerini filan hiç düşünmüyorum bir şekilde kazanırız Allah kısmetini verir dedim. Bekle bekle bir şey olmuyor artık risk alıp harekete geçmek istedim. İlerleyen zamanlarda işler iyi giderse ben de çalıştığım şirketten istifa edip dükkan açmayı düşünüyorum.

Yani işin özeti:


https://www.youtube.com/watch?v=O9NSl_NAYeM