22 yaşımdayım bu yaşıma kadar yakın çevremden vefat eden olmamıştı ölüm var bilirdik ama hiç canımı yakmadı. Genelde uzaktan tanımadığım insanlar vefat ederdi veya haberlerde ailesini kaybedenleri görür ama onların ne yaşadıklarını düşünmezdim. Depremde Babam, 4 kardeşim, 2 amcam ve ailesini kaybettiğimde bu acı duyguyu iliklerime kadar hissettim. sıradan hayatımda ne gereksiz şeyleri umursadığımı fark ettim. Depremden 1 ay önce 7 senelik ilişkim aldattığı için üzülürdüm kendimi yıpratırdım meğerse çocukmuşum. Hayatın gerçekten acımasız yüzünü gördüm yaşanılması çok zor ama sanırım Allah onun dayanma gücünü veriyor kan gördüğümde bayılan biriyken 13 tane en yakınının en aciz hallerini görüp yıkıyorsun sarılıyorsun veya geceleri mezarlıktan korkmamaya başladım aksine huzur veriyor sanırım hayat böyle böyle yaşadıkça olgunlaşıyorsun en kötüsüde gün geçtikçe yoklukları daha çok belli oluyor.Bu acıyı bir ben yaşamadım yaşayan herkese Allah sabır versin insallah