)

Öyle bir soru soruyorsun ki; cevabı için bir ömür yetmez. Ama bir kaç cümle yazayım.
Bir Regresyon Terapisi öneriyorum. Bu sana kısa yoldan fikir verecektir. Gerçi Michael Newton ABD'de ve Doleres Cannon da ABD'de. Bu iki insanın kitapları da var . Ruhların kaderi ve Ölümün Ötesi isimli kitapları. Belki ülkemizde de Regresyon terapisi yapabilen deneyimli psikanalistler vardır. Önerim şu ki, sakın varoluşçu filozoflara bulaşma, ömrünü alırlar ve seni uçurumun dibine çekerler. Onlar kafa aracı ile sonsuzluğu kuşatma çabasına girmişler ve biri diğerini yalanlıyor. Hayatın bu karmaşasına cevap vermeye cüret eden ve elinde gerçekten değerli argümanlar bulunan spiritualizm felsefesine bakmanı da önerebilirim.

Ben 8 yıl araştırdım hayatı ve sonrasını. Çin'den girdim Almanya'dan çıktım. Uzak doğu felsefelerinden girdim, Avrupalı varoluşçu filozoflara uzandım. Tasavvuftan girdim UFO'lojiden çıktım. Hayatta her şey çok anlamsız geliyordu. Taşlar yerine oturana kadar 8 yıl geçti. ) Şimdi kesin olarak emin miyim? Hayır. Biliyorum dediğimde, yeni bilgiye kendimi kapatmışım demektir. Bizzat deneyimlesem de emin olamam. Çünkü bu sadece benim deneyimim olur. Hem belki de hayat, sadece; cevabı olmayan bir arayış... Durmadan ararsın ve bir gün kalbin yorulur, küt diye gidersin. Yol çok uzun ve verimsiz. Kaybolma riski daima var. Japonya'daki intihar ormanına benziyor. Ormana giren bir daha çıkamaz ya... Tek bir doğru yol var, sayısız sayıda yanlış yol var. Gel de doğruyu bul

Kimileri için bir ödüldür hayat kimileri için dinlenme alanı. Kimileri için de çile demektir.

Ancak 8 yıl öncesine göre soru işaretlerinin yüzde 99'u cevap buldu ve bu sorular 8 yılıma ve 800'e yakın kitap okumama mal olmuştur. Bu arada arkadaşlarım apartmanlar dikiyordu ben bir odaya kapanıp bu konuları araştırıyordum. Dışarıdaki hayattan kopuk yaşıyordum. Bu araştırmaya değdi mi? Bence değdi. Yine aynı senaryo ile dünyaya gelsem, yine arayışa çıkacağım. Bu bir tercih meselesi...