Yaşanmaması gereken şeyler yaşandı, olmamalıydı evet ama oldu.. Hatamın farkındayım, bunca yıl sen mutlu ol diye herşeyi yaptım herşeye dişimi sıktım.. Yaptığım şeyin telafisi YOK biliyorum...

Bana söylediklerin hiç aklımdan çıkmıyor, zaten bi düzenim yoktu hepten bozuldu... Heryerden engelledin filan eyvallah onuda anlıyorum...

Boşanma videoları filan izledin, hepten dengem gitti. Ben ne olursa olsun hiç aklımdan öyle bir şey geçirmedim. Ben senden sadece birazda olsa zaman ve ilgi bekledim, bana gelince olmadı nedense zaman...

Dediğin iki kelime aklımdan çıkmıyor ve hergece sabaha kadar düşünüyorum.., uyanırken aynı kelimeleri söylüyormuşsun gibi uyanıyorum, uyanır uyanmaz yine aynı kelimeleri düşünüyorum...

Yanyanayken uzak olmana katlanamayan ben aynı yerde iki yabancı olmamıza hiç katlanamıyorum.. Ne yediğim ne içtiğimin tadı var... Önüme sen koymadıkça...

Kapı arkalarından sesini duymaya çalışmak, az öteye dönsede çaktırmadan baksam diye fırsat kovalamak, yüzüne hasret kalmak bana göre şeyler değil ..

Herkes ikinci bir şansı hak eder, Ya herşeyi sil baştan yapıp konuşup yeni bir hayata başlayalım yada dediğin gibi çekip gidim ben .. Benimle tek kelime etmemen görmezden gelmen yokmuşum gibi davranman beni hep maffediyor ..

Tercihi sen yap kararı sen ver, sarıl öp sev demiyorum ama bensiz uyuma bana yeter, bi bardak çayı bi tas çorbayı sen koy önüme bana yeter...

Şimdi iyice düşün bana ya kal de, yada sonkez çık git hayatımdan de..

Sizce beni affeder mi? 8 yıllık evliyiz, evlenmeden önce 7 yıl sevgiliydik 15 yıl oldu...