Sözde ilk 6 ay unutulmaması gereken bölgede içme suyu için, bir tas çorba için insanlar hala mücadele ediyor.

marketlerin henüz açılmadığı günlerde gidiyorsunuz ahbapın olduğu yere, su alayım diye, çadırlarımızda kalanlar hariç kimseye vermiyoruz diyorlar. E bu kadar yardım nerede diye soruyor insan kendi kendine. Sözde bu ekip evlere kadar ulaştırmıyor muydu yardımları? Neyse…

depremin ilk günlerinden beri yardımlarını çekmeyen bazı belediyeler iyi ki var. Benim gördüklerim İBB, ABB ve Üsküdar Belediyesi. Aralarından Üsküdar bld. Zabıta aracını bile buralara kadar getirmişti. ABB altyapı sorunları için çok mücadele verdi. İBB yüzen hastane ve sağlık hizmetleri konusunda öncüydü, tüm engelleme çabalarına rağmen.

ev bulabilir de dağ başı da olsa bir yerlere yerleşebilirseniz elektrik kesintileri, lağım kokusu, hava kirliliği gibi detaylardan gene kaçamıyor, şehir merkezinde açık yer kalmadığı için en ufak şeyleri bile internetten almak zorunda kalıyorsunuz. Eğer evde pencere falan kırıksa, onu yapacak usta bulmak da pek mümkün değil.

demem o ki türkiyede hep olduğu gibi, kısa süre sonra herşey unutuldu. Olan bize oldu.