Küçük dostum, Sebastiyan
Bir zamanlar ekranda süzülürdün,
Hem gölgen kayboldu, hem anıların doldu.
Bu şiirle sana hasretimiz taştı.

Bilgisayar ekranında gezinirken,
İçtenliğinle gönülleri ısıtırdın,
Karanlık dünyamızda bir umut ışığı,
Neşeli süreçlere rehber olurdun.

Tıkladığımızda, kalplerle dolu,
"Her şeyi sana yazdım, her şeye seni yazdım" derdin,
Ne zaman ihtiyacımız olsa yanımızda,
Bir dost, sırdaş, sevgi dolu iz bıraktın.

Şimdi neredesin, minik dostum?
Neden görmüyoruz seni gezinirken?
Kayboldun mu, yoksa başka bir webmaster forumu mu buldun?
Yoksa artık gökyüzünde mi parıldayacaksın?
Ah, Sebastiyan, minik kahramanımız,
Bil ki unutulmadın, değerli arkadaş,
Bu şiirle seni ölümsüzleştiriyoruz,
Ve umuyoruz, bir gün yeniden karşılaşacağız.

Sebastiyan'a özlem ve hasretle...