Ben küçüklükten beri esnaf olarak yetiştim. Babam 30 senelik esnaf. Çok gözü açık birisi değilimdir ama işimi düzgün ve temiz yapmaya çalışırım. Hal böyle olunca işler pek iyi gitmedi babamın yanından ayrılıp başka yerde çalışmaya başladım. Esnaflık yaptığım süre boyunca insanları az çok tanımayı öğrendim doğal olarak. Özellikle akrabalara iş yapmıyorum. Neyse evlendikten sonra eşimin akrabalarından birkaçı ricada bulundu, hallettim. Yaklaşık 4 ay önce de eşimin teyzesinin kocası aradı. Bu kişi müteaahhitlik yapıyor ve bayağı zengin. Yani iPhone 13 ilk çıktığı zaman tüm aile bireylerine alınıyor eskisini dağıtıyorlar. Kayınvalideme filan kullanmadığı iPhoneları vermişti o derece yani, ayriyeten belediye otobüsleri filan var ve 20 senelik karısı ben bile bilmiyorum ne kadar mal varlığı var diye konuşur. Velhasıl kelam bu bana yüklü miktarda iş verdi. Yani totale vursan XXX.XXX rakamı geçiyor. İşin aciliyeti nasıl dedim çok acelesi yok dedi. Ortada para filan konuşulmadı ne fiyat sordu ne bir şey ne desem tamam diyor. Ben bunu yoklamaya başladım benim bu kadar param yok, iş yaptıkça parça parça getireyim o şekilde çalışalım. Piyasaya göre de gerçekten uygun yaptım. Neyse 5000 liralık işi ayarladım teslim etmeye götürdüm. İşi teslim ettim elini çantasına attı, iban var mı ya da ibanla göndereyim dedi tamam olur dedim attım ve çıktım. Aradan günler geçti ne para var ne bir şey. Zar zor yarısını aldım. Aradan 3 ay geçti yani bugün oldu hala ortada 2000 TL yok. Bu süre zarfında üç defa telefondan istedim atmadı iki defa yüzyüze görüştük oralı bile olmadı. En son geçen hafta eşim ameliyat oldu onda bile sormadı. Ben istemeye utanıyorum artık yok yoksul biri olsa neyse diyeceğim ama demek ki böyle böyle zengin oluyorlar. İşlerinin hepsini yapsam herhalde kanlı bıçaklı olurduk o yüzden akrabalara iş yapmıyorum kaç defa başım belaya girdi.

Canım sıkıldı anlatayım dedim eşime de söyleyemiyorum benim yüzünden paran kaldı onlarda diyor. Senlik durum yok diyorum onunda huzuru kaçıyor üç kuruş için.