34 yaşındayım hatta 34 bitti 35 e gireceğim ve şu an için evlenmeyi pek düşünmüyorum.

Arkadaşın dediğine katılıyorum. Kime denk gelsem hangi ilişkiye başlasam;

- Ya karşı cins zamanında aldatılmış oluyor ve beni sürekli darlayarak kendinden uzaklaştırıyor (Sanki onu aldatan benmişim ve potansiyel hala var gibi her an arama kontrol etme isteği oluyor)

- Ya da zamanında çok yalan söylenmiş ve benim en ufak bir kelimeme bile şüphe ile bakıyor. (Ki bu da uzaklaşma sebebi bence)

Benim anlamadığım şu;
Onlar (kadınlardan bahsediyorum) geçmişte yaşadıklarını bize yansıtırken sorun yok, ama biz geçmişte yaşadıklarımızdan biraz aklımıza gelip karşı tarafa lanse ettiğimizde hemen suçlu taraf biz oluyoruz darlayan taraf biz oluyoruz.

En son ilişkimde patlamıştım artık. Sevmeme rağmen en son şu cümleleri kurdum.

-Seni ben aldatmadım ya da yalan söylemedim. Ha kafan hala geçmişte ise yanımda ne işin var? Ben iyi davrandıkça üzerime üzerime geliyorsun. Kusura bakma ben senin geçmişinde 5 para etmeyen insanlara güvenerek bozduğun psikolojini düzeltme polikliniği değilim.
Bende geçmişte sorunlar yaşadım fakat sana lanse etmiyorum.
Çünkü sen geçmişten gelen bir kişi değil, yeni bir bireysin.
Kusura bakma ama arkasına bakarak yürüyen bir insanla geleceği göremem. Hadi çarşın pazar olsun dedim masadan kalktım.