Ben bu dediğin şeye iki kez teşebbüs ettim genç kardeşim, gözümü açtığımda yoğun bakımdaydım. Sana şu kadar söyleyeyim, tekrar gözümü açtığım için Allah'a binlerce kez şükrettim. Senin yaşlarındaydım o zaman, şimdi dönüp bakıyorum da beni o psikolojiye sevk eden şeyler birer saçmalıktan ibaretmiş. O günlerden bana kalan tek şey ise ömür boyu benimle beraber devam edecek olan psikolojik ve fizyolojik rahatsızlıklarım oldu. Demem o ki yaşadığın bunalım ya da sorun her ne ise geçecek, ileride güleceksin. Yapmaman gereken tek şey ise bu düşüncelerini eyleme dökmektir. Unutma, sana hayat veren, seni senden daha iyi tanıyan, her anında yanında olan, seni her zaman duyan ve gören Allah var. Ona güven, ona sığın, ondan iste. Geri kalan her şey hallolacak ve geçecek, güven bana. Bu süreçte psikolojik yardım al, derdini dökebileceğin bir çevre edin. Seni yargılamayacak, sana negatif enerji getirmeyecek kişilerle gez. Ne olursa olsun geri dönülemez hareketlere tevessül etme.