9-10 yaşlarımdayken ellerime kollarıma bakıp garipserdim. Bir vücuda sahip olmamız, çevremizde olan şeyler, varlığımız aslında çok tuhaf değil mi? Gerçekten de tuhaf. Ancak bize etki eden öyle çok sinyal var ki. Alışma ve kanıksama yüzünden herşeyi normal karşılamaya başlıyoruz.

Kendimize ait zannettiğimiz vücudumuz, en önemli hayati görevleri bizim bilincimiz ve irademiz dışında otomatik olarak yapıyor. nefes ve kan dolaşımı gibi.
Peki beynimiz? Birçok yerde biz farketmeden, gelen sinyalleri yorumlayıp farklı bir şekilde gösteriyor. beynimiz gerçek olanı değil, yorumladığını bize gösteriyor. Biz farkına bile varamıyoruz. Akla hayale gelmeyecek göz yanılmaları ile ilgili öyle örnekler var ki...