sorgulamak iyidir, birşeye inanacaksanız bilinçli inanırsınız. doğma büyüme duyma şeylerden ve bilmeden savunmaktan kat kat iyidir.
ben uzun zamandır düşünürüm. herşey bir oyun gibi gelir. gözünüzü açtığınızda oyuna devam edersiniz. uykuda bu oyuna mola verirsiniz.
birgün tamamen oyun biter hiç doğmamış gibi yeryüzünden silinirsiniz. doğmadan önceki gibi bilinçsiz şekilde ne olduğunu bilmezsiniz. ben derin uykuyu (özellikle yorgunken böyle uyku uyulur) ölüm ile bir tutuyorum son zamanlarda. gece ne olup bittiğini bilmiyorum çünkü bilincim kapalı gibi. sabah gözümü açıyorum ve bedenimle bu oyuna devam ediyorum. şöyle bir bakıyorsun eline vucuduna ve etrafa çok garip değil mi birden bire bilmeden etmeden böyle bir yaşantıya giriyorsun. bir hayat telaşına giriyorsun, seviyorsun üzülüyorsun vb vb bu söylediklerim araştırmalara girmeden genel düşünce yani sorgulamanın ilk aşaması. bunun birde derinleri var dini ve bilim olarak iyice derinlere dalarsan çıkamıyorsun. çünkü çok fazla cevap arıyorsun ve bilgin artıkça hayata daha farklı bakıyorsun. hayatta başarılar
Bana yok olmak saçma geliyor.
Daha çok unutuyoruz gibime geliyor.
Yani bu hayattan önce yaşadıysak ve bir yerlerde var olduysak bu bilgi siliniyor.
Öldüğümüzde hatırlayacak mıyız bilemiyorum ama komple yok olmak mantıksız.
Yani yok olacaksak neden var olduk diyorum.
Milyarlarca yıl geçmiş evrende biz sadece 60-70 yıllık bir zamanda mı var olmak için var olduk.
İnsan her zaman daha fazlasını istiyor ve hep var olmak istiyor.
Yok olacaksak da sorun yok zaten, yok olduğumuzu anlamayacağız bile.