Normalde her depremde oturur evimde insanların dışarı çıkışlarıını seyrederdim.
Fakat gece 3 deprem peş peşe olunca, ve yaşananları görünce yıkılan evleri vs vs..
Can tatlı eve bile giresim gelmiyor 3 katlı babamlarım müstakil evinde kalıyoruz 1 aydır ara ara eve gelsekte gece 12-3 kaç olursa olsun babamlara geri gidiyoruz.
2 kız çocuğum var deprem günü ayakkabısız çorapsız dışarı çıktık

İlk deprem olduğunda hafif ve yavaştı bir kaç saniye devam edip durdu.
Sonra 2.deprem durduktan sonra tekrar başladı ve şiddetlendi.
3.depremde ben dışarıdan yukarı anahtar ve çorap ayakkabı batanniye almaya çıktığımda yakaldnım ve oda 2.deprem gibi şiddetli ve avize tavana çarpıyor dolaplar ses yapıyordu valla içerden nasıl girdim nasıl çıktım o kısım hatırlamıyorum panik atakta var en ufak şeyde nefessiz kalıyorum baygınlık geçirecekken son bir hışımla dışarı attım tekrar eşyaları aldıktan sonra.
O gün bugündür evden soğudum her evde hissedilen farklıydı,
4.deprem yani öğlen olan depremde babamlarda yakalandık uykudan uyandık kahvaltı yaptık çayımı yudumladığım esnada bir ses geldi ve beton üzerindeki halıya oturduğum halde bir ileri bir geri gittim sonra sağa sola deprem oluyor dediğim gibi çocuğun birini aldım diğerini onlara bırakıp aşağı firladım 3.kattan aşağı inmem 20 saniye sürmemiştir bu sefer ayakkabı giydim fakat geceki deprem ile aynı şiddetydi oda, tek fark babamlarin evi müstakil ve çok hissediliyordu bizim ev 9 katlı 2.katta oturuyoruz normalde ama bizim evdekinden daha çok hissetmiştim babamlarda.

Ölüm korkusu başkadır, can tatlıdır hayaller umutlar varken gece nöbetleri tutmaya devam edilir.
Dip not alarm kurmuş gibi 5 dk 10 dk arayla avizeye bakmadan edemiyorum psikolojik tramva oluştu normal hayatımıza devam etsekte her an tetikteyiz.
Bulunduğum odada 2 kolon var, yıkılma durumunda 2 kolonun arasında pestil olurum
9 kat var oluşacak enkaz en az 10 metre kadar olur, 2.kattayım Allah etmesin bizi bulmaları en az 1 hafta sürer o yüzden yıkılacak duvarının önünden kaçmalı insan