Dostum ülkede ekonomik kriz var hem de aşırı fazla yani artık orta kesim bile fakirleşmeye başladı bu yüzden maddi anlamdaki sorunları 2. plana at ve psikolojik sorunlarını çözmeye bak. 10k kira veriyorum inan spordu yediğim içtiğim derken ucu ucuna götürüyorum her ayı çok para yoksa kredi kartına giriyorum. Dişardan baksan iyi kazanıyor derler ama öyle değil. Aileden zengin ve şanslı değilsen hayatta her şey daha da zorlaşıyor bu dünyanın temel kurallarından biri. Bu arada ben de sosyal bir insan sayılmam ancak bir ortama girince her gün dışarda takılıyormuş gibi görünürüm bu aslında kendine ayırdığın zamanda ne yaptığın ile ilgili. Kitap oku internetten araştırmalar yap kendini geliştir. Kendini geliştirdikçe yeteneklerini de görmeye başlayacaksın ve elin iş tutmaya başlayacak. Aynı zamanda dilin laf yapacak ve sosyal ortamlarda farklı görüneceksin.

Kimse sana altın tepsi de güzel bir hayat sunmayacak mesela benim her işim zor yoldan olur. Bir su içmeye gitsem burnumdan gelir(metafor tabi) her şeyi zorlukla elde ediyorum. İnsanların kolaylıkla hallettiği sorunlar bile bende devasa bir şeye dönüşebiliyor. Ee ne yapayım yapacak bir şey yok. Sürekli farklı şeyler deniyorum elbet bunun da bir çözümünü bulacağım. İntihar konusuna gelince. Ölüm zaten cepte güzel kardeşim. İstesen de istemesen de öleceksin. Bu yüzden intihar olayı bana hayatım boyunca en zor zamanlarda bile saçma gelmiştir. Elinden geleni yap bak harika bir şeye ramak kalmış olabilir ya da kendini geliştirdiğinde muazzam bir hayat seni bekliyor olabilir. Bunlar hep ihtimaller dahilinde. Önemli olan asla pes etmemen. Zorlukları hayatının içerisine dahil ederek yaşayacaksın. Bazen bir şeyi dışlamak yerine benimsemek sorunu çözmeni sağlayabiliyor. Bu yüzden intihar olayı biraz kolaya kaçman ve belki de yaşayacağın güzel günleri çöpe atman demek.

Bir şeyler yapmak istiyorsun biliyorum. Ancak donanımın olmadığı için yapamazsın gibi geliyor oysa öyle değil. Kendine bir süre tanı ve bu sürede sabah akşam kendini geliştir. Kurslara bak kitap oku araştırma yap sürekli kafanı meşgul tut. Annenin seni başkasıyla kıyaslaması tamamen Türk aile yapısının bozukluğundan ve cehaletten ama bunu değiştirmek de senin elinde. 24 yaşındayım diyorsun geç kalmış gibi hissediyorsun ama öyle değil. Hiçbir şey için geç değil. Hayata hep kötü yönden bakma. Biliyorum elinde tutunacak bir dal yok ancak bu sorundan sürekli depresif bir şekilde bahsedip kendini yiyip bitirerek kurtulamazsın. Bir şeylere başlaman gerekiyor.

Son olarak bazen iyi giden bir işin bile bir anda çökebilir hayatın olağan akışında her şey mümkün. Yarın birer engelli bireyler bile olabiliriz. Bu yüzden olumlu ol hayata pozitif bak ve deli gibi çalış. Spor+çalışmak tüm problemlerini çözecek senin ama bir yerden başlayıp istikrar sağlamalısın.