Ben yorumdaki arkadaşlara katılmıyorum. Baba olduğum gün, benim olan her şey aynı zamanda ailemindir. Eşimin ve kaç tane çocuğum varsa kız-erkek fark etmeden eşit şekilde onların da malıdır.
Benim kazandıklarım ile satın alınması bu durumu değiştirmiyor. Hayata bu kadar bireyci bakamıyorum. İnsanın durumu yoksa, geçimini zor idare ediyorsa elbette çocuklarına bir şey bırakamaması normal. Fakat halihazırda almış olduğun bir malı, çocuklarına pay etmeyip, sorumsuzca kendi hayatın için harcamak benim için asla kabul edilemez bir şey. Mesele yalnızca para değil, bu çok büyük bir bencillik.
Elbette çocuğum belirli bir yaşa geldiğinde hayatını kumar, uyuşturucu ya da benzer yollar ile heba ederse ya da edeceğine yönelik açık emareler gösterirse, onun için ayırdığım payı o düzelene kadar kullanmasına müsaade etmem.
Kendi hayatınızdan çıkıp evrensel yargılarda bulunmayın.
Adam senelerdir ayrı yaşıyor.
Bu ne demek evlat evlatlığını yapmıyor demek. O zaman babadan da babalık beklenmez.
Boşanıp yeni biri ile evlenme sürecinde muhtemelen anne çocukları bir silah olarak kullanıp adamı darlamıştır. Türk toplumunda sık görülen bir durumdur.
Bak evlat gelmiş halka açık bir forumda babasını şikayet ediyor. Üstelik çok özel hayatını da anlatıyor gidip 25 yaşında kadınla evlendi diye. Bunu yapabilecek bir evladın bugüne kadar babaya neler söylediğini tahmin edebiliyorum.
Bir adam bir kadından ayrılıp daha genç bir kadınla evlenebilir. Muhtemelen bu çocuklar için de senelerce nafaka ödedi.
Yani kendi ailevi ilişkilerinizden genel evrensel yargılarda bulunmak doğru değil.
Çocuk zaten senelerdir babasının genç bir kadınla evlenmesi yüzünden kinlenmiş ve babasına tepki koymuş. O zaman baba da kendi hayatını kendi önceliklerini yaşar.
Bu kadar özel durumları forumlarda anlatan arkadaşları şahsen ayıplıyorum. Hemşerim böyle bir konu açmak yerine bir psikoloğa gitmeliydi. Burada babasını linç ettirmek yerine ailevi hayatını tartışmaya açmak yerine babasını nasıl affedeceğinin yolunu aramalı.