25'li yaşlardayım, eminim ki yaşıtım olan birçoğunuzun böyle bir sorunu vardır saat geceyi gösterince ne kadar meşgul olursanız olun insana bir kaygı çöküyor.

Bundan 8 ay önce 4 arkadaş çalıştığımız ajansta hak ettiğimiz parayı vermedikleri için peş peşe işten ayrıldık. Borçlar, aile, geçim sıkıntısı derken çok verimli çalışıyor olsam da kafamın hali yüzünden 6 ay öncesine kadar çok ciddi bir alkol sorunum vardı. Yavaş yavaş azalttım hayatımı toplayayım dedim ve 4 arkadaş kendimizce dijital hizmet satmaya başladık. Tam düzen kuracakken bundan 2 ay önce sabah 4 sularında gasp edildim, bir çukura düştüm, sonumuz yoğun bakım...

15 gün sonra hastaneden çıktığımda ailem (bunca zamandır yüzüme bakmayan, zor gecemde el açmayan) borçlarıma yardım edeceklerini söyledi, üstüne 7 yıllık birlikteliğimiz olan (2 senedir ayrı kaldığımız) kız arkadaşımı orada gördüm. Ailemin yanından ayrılamamış, ölüp dirilmiş, artık beni bırakmayacağını söylemiş derken ailem "Bu kız seni seviyor, sırt çevirme artık kızı seviyorsan evlendirelim." dedi.

Yoğun bakım kabusumun arkasına bir deprem haberi... Ayağa kalkamadan AFAD a gönüllü gitmeye (orada tanıdıklarım vardı.) kalkıştım, yataktan dahi çıkamadım elimden sadece kıyafet göndermek geldi.

İşlerini aksattığım kişiler destek oldu, el açtı, ailem yanımda duracağına söz verdi, sevdiğim kadınla söz planlarına başladık, tüm düğünü ailem üstlenecek kalan 20 30 bin liralık borcuma yardım edecek, ben düzgünce işlerimi yapacağım diye yola çıktık.

Sonuç;
Bugün Mart ayındayız. Icralarım ortada duruyor, "yardım etme" olayından ses yok. Sevdiğim kızla aram biraz açık (Ailemin her şeye karışıp istediği gibi yaptırmaya kalkması yüzünden) ve bu seneki düğünümüz olmayacak gibi. İş alamıyorum, daha önce aldığım işler de içinde bulunduğum duygusal çöküntü yüzünden yaparken bünyemi çok yormaya başladı.

Genç yaşta stres, borç, gelecek kaygısı, kendine ait hayat kurmak isteyip adım bile atamamak, insanların sözüne güvenip buna sevinip yine dibi görmek... Yetişkinliğin ortalarında bir genç olmak zormuş gibi.

Günlük tutup oraya yazmak veya R10'a atmak arasında kalıp burayı seçtim, bu gençliğin gelecek kaygısı nereye kadar sürecek? Sizce böyle sorunları dert etme huyları kaç yaşında biter?