Biraz daha ergen yaşlarımdayken; "Allah düşmanımın başına vermesin" duasına çok saçma derdim.
2 şey yaşadım. Birisi deprem.
Allah düşmanımın başına vermesin.
Kaldı ki benim yaşadığım deprem şuan olanların yanında çok daha basit kalır.
Hala İstanbul'a gitmeye dahi tedirgin oluyorum. Gittiğimde rahat uyumak diye bir olay yok, anca sızıyorum.
Ne yaşadın ki bu kadar oldu denebilecek cinsten benimkisi. Sizleri, orada bu durumu yaşayan insanları, psikolojilerini düşündükçe aklım gidiyor.
Allah yardımcınız olsun. Sabır ve güç versin.