Hocamın dediği gibi iyiyim demeye dilim varmıyor, kötüyüm demek de şımarıklık gibi olacak. İşim gereği bazı depremzede vatandaşlarımızla görüşüyorum. Her gün görüştüğüm insanların anlattıkları, yaşadıkları tahmin edilebilecek türden şeyler değil. Ne kadar yardım yaparsak yapalım hep bir şeyler eksik kalıyor gibi hissediyor insan. İnşallah herkesin kendince yaptığı yardımlar yerini bulur da bir faydası olur. İş konusunda da çok olumsuz bir şekilde etkiledi tabi ama insan bunu dert edemiyor kendisine. İnşallah işlerimiz de zamanla iyiye döner, ne diyelim.