8 yıldır aynı yerde çalışıyorum. Proje mühendisi olarak başlamıştım. Genel olarak çok problem yaşamadım aslında ama haftasonu mesaileri olurdu, akşam evde iş bekleme durumları olurdu, maaş orta halliydi ilk zamanlarda. Şimdi burada yönetici pozisyonundayım. İş görüşmelerine de giriyorum. Hatta iş görüşmesine tek girmeye özen gösteriyorum. İş görüşmesine gelenle birebir konuşarak beklentilerimi söylemek daha mantıklı geliyor bana ki görüşmeye gelenin stresi, çekingenliği daha çabuk azalıyor.

Baştan beklentilerimi söylüyorum, haftasonu çalışma istemediğimi, programlarını kendilerinin yapmasını, hafta içi akşam çalışma yapmamalarını bastıra bastıra söylüyorum. Müşteri mi aradı, acil olduğunu mu söyledi, sabah ilk işinin bu konuyla ilgilenmek olacağını söyle diyorum. İnsanız sonuçta. Dinlenmek, deşarj olmak herkesin hakkı diye düşünüyorum.

Konu maaşa geliyor en son. Diyorum beklentin ne? Ne kadar olursa çalışma hayatında senin kafanda maddiyatla ilgili bir sorun olmaz diye. 18 diyor diyelim. Niye ara bir değer söyledin diye soruyorum. Cevap verse de vermese de +2 ben ekliyorum. Bu tutar, şirketi batıracak bir tutar değil ki üst yönetimin pozisyonlar için belirledikleri maaş bütçelerini olabildiğince doldurmaya da çalışıyorum. 25bin lira maaş bütçesi olan bir yer için, görüşmeye gelen 20 dedi diye hemen gel başla demiyorum. 25 yapıyorum beklentini, bu şekilde de yönetime sunacağım diye belirtiyorum.

Mezun olduktan sonra ben de gittim iş görüşmelerine. Üstten sıkıp alttan akan suyu içmeye çalışanlara da denk geldim ki hala var bunlar ama benimle çalışan kimsenin arkamdan da kötü konuşmasını istemem bu sebeplerden dolayı açıkçası.

Biraz uzun oldu herhalde de, iş hayatında Allah sizi egosu olanlarla karşılaştırmasın diyeyim ben. Gerisi biraz şans, biraz kader.