Arkadaşlar sanırsam ilk defa Off-Topic kategorisinde konu açıyorum. Bu konuyu açma sebebim ise bunca ölüm ve gözyaşı varken hiçbir şeye odaklanamıyorum sizler nasıl yapıyorsunuz? Gördüğüm kadarıyla insanlar normal işlerine dönmüş normalleşmeler başlamış. Çok duygusal biri olmamama rağmen depremin bıraktığı yarayı deşmemek adına şarkı dinlemeye bile çekiniyorum. Yemek yerken yutkunamıyorum bazen. Aklıma hep enkaz altından çıkan babanın enkaz altında ki çocuklarına sakladığı bisküvi geliyor. Sürekli çocukların korku dolu gözleri aklıma geliyor.. Aklımdan çıkmıyor çok ağır travmalar yaşadık hepimiz bunları nasıl atlatacaz? Ne yapmamız gerekiyor gerçekten afalladık. Bu sefer de yine üzülüp kenara mı atacaz? Normalleşmek neden bu kadar normalleşti? Duygusuzlaştırılıyor muyuz? Biz insanoğlu ne çabuk unutuyoruz..

Not: Lütfen siyaseti karıştırmadan yorum yapalım birbirimizi kırmayalım hayat çok kısa...