Hocam selamlar.
İçeriğiniz takdire şâyan lakin bir kaç ekleme yapmak istiyorum.
Çocuklarımızın , gençlerimizin ya da yeni jenerasyonumuzun temel sorunu telefona olan hoşgörüsü ya da bağımlılığı değil. Yetiştirme kriteri , toplumumuzdaki zorluklara karşı dirençsizliğimizdir kanımca. Yetiştirme tarzı , görev bilinci ve ülkesine verilebilecek katkıları insani bilinç olduğunu kabullendirmemiz gerekmektedir. Teknolojiden uzak bırakmak yerine düzgün aralıklı görevler sonucu ödüller bana çok daha mantıklı gelmektedir. "İçinde varsa yapar zaten" diyip ayrıltırılan bir çok çocuk var. Bu çocukları düzgün bir eğitimle yetiştirmek yerine ver telefonu al çizgi film izle demekten ileri geçilmiyor. Dinde , ilişkilerde , sosyal çevrede kısaca herşeyde olduğu gibi öncelik ilk eğitim (aile eğitimi) olduğu sürece bu zor süreci atlatacağımıza inanıyorum.
Aile içi eğitimle ilgili maalesef bundan 100 yıl önce de y-toplum olarak ciddi eksiklerimiz vardı. Bununla birlikte, ilkokuldan üniversiteye milli eğitim sistemi de malum olduğu üzere çok hatalı. Bunun sonucu olarak bizler SOKAK KÜLTÜRÜ ile yetiştik. Bu da toplumun yapısını çok bozdu. Bugün cahil bağnaz yobaz vd ne kadar kötü yakıştırma yapıyorsak sebebi bunlar.
Son 20 yılda hayatımıza giren tv bilgisayar ve telefonlar içerik olarak olumlu yönden çok olumsuz etkiler veriyor. Bunun sonucu olarak da aile içi eğitim de çöpe gidiyor.