Eskiden kötülük bu derece yaygın değildi. 80li 90lı yıllar.
Dini yarım yamalak biliyorduk, onu da adet yerini bulsun diye yaşıyorduk.
Milli duyguları yaşamak bedavaydı, sorumnluluk yoktu, herkes Atatürkçüydü, herkes vatanseverdi.

Aslında o zamanlar hiç de iyi değildi. Sadece, bugünlerimiz daha kötü diye o zamanlar göreceli olarak iyi görünüyor. Halbuki alakası yok. iyi diyenler duygusal nostalji havasında.

Tv ve internet innaılmaz bir şekilde hayatımıza girdikçe daha da zombileşen bencilleşen yaratıklara dönüştük. Belki toplumdaki kötülük oranı aynıydı ama, medya etikiyle kat kat fazla hissettik.
zaten medya hazları da kat kat fazla hissetmemize neden oluyor. Adam kebap yiyori eti eşek eti domuz eti, biberi domatesi hormonlu. Ekmeğin bile eski tadı yok. Ama resim çekip paylaşınca mutlu hissediyor.

***
Ülkeye kredi ile gelen para birkaç yıllık lale devri yaşattı. herkes beklentisini tüketimini gösterişini israfını en zirvede yapmaya başladı. Derenin suyu kesilince de toplumsal kriz.
Olayın özü bu.