5 yıl önce devlet yurdunun en üst katında denize bakarak çay içiyordum. sonra bardak kırıldı (çarptım mı kendi mi kırıldı hatırlamıyorum )
o bardağı 6 aydır falan kullanıyordum ve XXX'den almıştım.
Sonra hiç moralimi bozmadım küfür etmedim hiç erinmedim ve odama geçtim, üstümü giyindim ve XXX'e gidip
o bardağın aynısından alıp yurda geçtim, çay doldurup en üst kata çıkıp manzarayı izleyerek çayı yudumlamaya devam ettim, sanki hiç bir şey yaşanmamış gibi.

Son 5 yıldır da bu düşünceden çok uzaklaşmamaya çalışıyorum. Ondan önce böyle bir olaya küfür eder sinirlenir hay senin gibi bardağın der odama geçerdim.
ama o gün nedense hiç umursamadım ve manzarayı izlemek daha anlamlı gelmişti.

Şimdi bu ufacık olay çok anlamlı geliyor hayatı böyle yaşamaya özen gösterip manzaraları kaçırmamak gerek..