Kurunun yanında yaş yanıyor tabiri beni her zaman irite etmiştir. "Sen kimsin de ben yaş iken yakıyorsun. Senin dünyanı yakarım." diyesim geliyor. Ama elden bir şey gelmiyor işte. Çünkü güçsüzüm. Of of.

Adam köpeği kurtarıp dayak yiyor, millet yapcak bişey yok idare ediver modunda. Umarım o kişiler de -bir arkadaş demiş ya daha beteri de başına gelebilirdi, sen yapardın falan diye- daha beterini 10 kat beterini yaşarlar da kimse kendilerine inanmaz... Neyse uzatmıcam onlara ayrıca doluyum. Bedduam kabul olur olmaz bilmiyorum ama beddua ile bile olsa onlara kötülüğüm dokunsun istemem ama inanın çok doluyum.

Ya şucusun, ya bucusun. Hayır bunları yazarken bile, millet yağmacıyı savunuyorum sanacak diye korkuyorum. Bir itidali savunan yok, bir haddi vasatı savunan yok. Sabah akşam polisin milleti kemerle dövdüğü, yumrukladığı videoları izleyip rahatlamıyorsan "sen yağmacısın" moduna giriyorlar. Yok abi ben yağmacıları savunmuyorum. Sadece psikolojisi normal, mantığı ile hareket eden ama gerekirse Hatay'a giden tırın önünü kesen adamların da mümkünse kurşuna dizilmesini isteyen bir vatandaşım.

//Ekleme

Çok sinirlendim şunları da eklicem. Varsın kimse okumasın.

Başlarım olağanüstü zamanına. Kimse benim kardeşime suçsuz yere dayak atamaz. Adam anlatıyor orda. Poli dinlememiş bile. Afedersin bu adamın tipi at hırsızı mı? Ben kardeşimizi görmedim ama tipine baksan suçsuz olduğunu anlarsın. İnsanlar nasıl taş kalpli olmuş ya. İnanamıyorum. Olur böyle şeyler nasıl diyebiliyorlar. Allah aşkına şu kardeşinizi kendi öz kardeşiniz yerine koyun ya. Bu çok mu zor? Öz kardeşiniz gelse, başından böyle bir olay geçtiğini söylese "sen de eve girip köpeği kurtarmasaydın mı?" diyeceksiniz? Bu nedir arkadaş ya. Bari yalandan olsun geçmiş olsun deyin, sırtını sıvazlayın.