Panik atağada benziyor peki herşeyi kafaya takar mısınız ? Yani küçük küçük problemleri sürekli düşünür müsünüz ? Kaygı her zaman var mı ? ve en önemlisi bu olay ne zamandır olmaya başladı.
Hocam çok fazla takarım hemde. Bir yerim ağrısa onu düşünürüm.
Sürekli hasta olacağım korkusu var bende. Çünkü baba tarafımda çok fazla kanser vakası var (babamda dahil). Annemde sürekli hasta.
Onları görüp duydukça iyice kötü oluyorum.
Yaklaşık 2 yıl önce nefes alamama sorunuyla acile başvurdum. Doktor muayne etti, film çektirdi ve sorunun panik atak olduğunu söyleyip bana bir serum verdiler.
Ben serum sonrası baya rahatladım. Aynı gecenin sabahı tekrar acile koştum ama bu sefer farklı hastane. Oradaki doktorunda yorumu aynı oldu. Psikiyatriye gittiğimde bana o dönem şimdilik ilaca gerek olmadığını söylemişti.
Geçtiğimiz ay iş yerinde terfi aldım. Aldığım terfi 1. levelden bi anda 3-4 level yukarıya fırlamak oldu. Bunla beraber sorumluluklarım arttı, birlikte çalıştığım arkadaşlarımın tamamı mühendis ben ise ön lisans mezunu. Bir yandan onu kafama taktım bir yandan onların 2 yıldır bu pozisyonda olmasından kaynaklı her konuya hakim olmalarına yetişememe korkusu, yetememe korkusu, bana çok güvenen direktörün hayal kırıklığına uğramasından korkmam vs. vs. iyice zaten beni yordu. Bu pozisyona geçtiğimden beri sırf yetişmek arzusuyla sabah 6'da evden çıkıp ofise gidiyorum akşam 8-9'da ofisten çıkıyorum. (Kimse böyle yapmamı istemiyorum, kendi isteğim. Hatta üstlerim beni zorla göndermeye çalışıyor ben kabul etmiyorum.)
Daha önce ataklar geçirdim fakat şu an yaşadığım şey çok ama çok başka. Hiç ama hiç böyle bir durumla karşılaşmamıştım. Son 15 gündür 3. veya 4. kez yaşıyorum. (Dili boğazına kaçan bir adamın videosunu izledikten sonra şu an dilim uyuşunca boğazıma kaçacak gibi hissettiğim için dilimi dişimle falan tutmaya çalışıyorum)
Garip bir haldeyim. Doktor'un yok demesiyle psikolojik olabileceğini düşünmeye başladım. Lakin bu yaşadıklarım düşük şekerle baya baya uyuyor. Ne yapacağımı bilemiyorum.