Farklı görüşlere saygınız için teşekkür ediyorum. Evet uzun bir süredir sizi gülümseten kalıbı kullanıyorum ironi olsun diye çünkü çok büyük bir kesim Müslüman olmayan kişilerin üzgün, hayata küsmüş, Müslüman olmadığı için pişman, inancından veya inançsızlığından memnuniyetsiz vs. şeklinde algılıyor nedense böyle bir yargıda bulunuyor hatta daha önce şerefi yokmuş gibi sonradan Müslüman olan kişilere İslam ile şereflendi diyorlar mesela, bu kalıba da karşıyım, kimsenin şerefini namusunu inancı belirlemez. Ayrıca inandığından veya inanmadığından mutsuz olan bir insan olur mu? Olmamalı zaten, ben inanmadığım için mutsuz hissetsem neden inanmamayı seçeyim öyle değil mi? Ben açıkçası Müslümanım ama çok mutsuzum ya diyen veya Müslüman olmadığım için aşırı mutsuzum, keşke Müslüman olsam diyen birine henüz rastlamadım. Kısacası herkesin inandığı veya inanmadığı şeyler için " mutlu " olduğunu düşündüğüm için buna vurgu yapıyorum, anlamışsınızdır zaten. Hiçbir şey için canınızı sıkmayın emin olun hayat bir şeylere can sıkmamamızı gerektirecek kadar kısa, böyle hep gülümsemeniz dileğiyle o zaman.