Aralıksız 21 sene boyunca, okula gitmek için uyandığım istisnasız her sabaha küfürlerle, lanetlerle gözünü açan; son derecede başarısız ve tembel bir öğrencilik hayatı geçirmiş biri olarak bir kaç şey söylemek istiyorum.

Okumak her anlamda sağlam bir geleceğin temelini atabilmek için mecburidir. Fakat;
Kendini geliştirmek > Okumak

Doktora hariç, eğitimle ilgili yapılabilecek her şeyi yaptım diyebilirim. Ama şu an para kazandığım mesleğime veya kendi çapımda genel kültürüme yönelik işlevsel anlamda eğitim hayatım ne değer kattı diye sorulduğu zaman %10 civarı bir değer biçiyorum. Çünkü gerçek bu.

Üzerine kendi çabanız ile bir şey eklemez, gelişim için sürekli motive halde olmayacak iseniz eğitim dünyanın en boş zaman kaybı an itibariyle. Eskiden böyle değildi belki, mektepliler alaylılara göre üstün görülüyormuş büyüklerimin anlattığı kadarıyla. Ancak bu zamanda (bir kaç sektör hariç tutulabilir) bu ayırım ortadan kalktı. Eğitimden ziyade, işini nasıl yaptığına bakılıyor.