4 yaşımdan üniversite 2. sınıfa kadar insanların "katil, saldırgan, laboratuvar köpeği, parçalayan köpek" diye bahsettiği cins olan "PİTBULL ile büyüdüm. Bildiğiniz pitbull hocam hani şu medyada yaratık olarak gösterilen insanların pislik olarak baktığı. Beşikten koca adam olana kadar yanımdaydı. Ailemin içinde çocukluğumdan itibaren benimle birlikteydi. Ben dostumun ne kulağını ne götünü ne başını kestim. Bir kez olsun elimi kaldırmadım bağırmadım dahi. Onun canı benim canımdan öte oldu. Tüm anılarımı onunla biriktirdim, onunla yaşadım. Yaratık dedikleri hayvanla. Evde otururken annemden çok korkardı oturur bi köşeye annem kalk demeden kalkmazdı. Sözde bu hayvanlar laf dinlemeyen canavalar komşularımız vardı çoluklu çocuklu o kadar sosyal, sevgiyle, şeker şekilde büyütük ki yalvarıyorlardı çıkart ne olur çocuklar oynamak istiyor diye. Parka çıkarttığım zaman eve dönerken küçük çocuklar ağlıyordu ne olur götürme diye. Bir kere tasma takmadım. Bir insana bir kere bırakın hırlamasını göz göze gelişini bile görmedim. Sevilmediği zaman ağlıyordu kendini yerden yere vurup şebek şebek hareketler yapıyordu. Bu duyguları mutlaka benim gibi yaşamış birisi vardır beni en iyi o anlayacaktır. Ben zaman geçtikçe hep onunla büyüdüm üniversiteye gittiğimde cebimde 4 TL para varken kendim yemek yemedim ve ona yaş mama aldım döktüm mama kabına koydum önüne benim aç olduğumu görünce yemedi, bu hayvanların şimdi siz uyutulmasını, yaşam hakkı olmadığını mı söylüyorsunuz? Toplumsal bir sorundur bu ama ben size sorunu söyleyeyim; Sevgisizlik, bilgisizlik, çaresizliktir. Bir baba bir köpek görünce haşt huşt hoşt derse eline taş alır fırlatırsa çocuk bunu görür aynısını yapar. Allah herkese nasip ederse evlenirseniz alın evinize bir dost sevgiyle oğlunuzla kızınızla ailenizle bir büyütün ne dediğimi anlayacaksınız. Kaybedeli 5 yıl oldu bir yarım yok bir yarım eksik yaşıyorum. Dili olmayan bir canlının sözleri olmaz derler ama her bakışı benim için kitaplarca cümle gibi içimde sızlıyor hala. Elbette sokakta başıboş olan köpekler canlar hakkında da bir yorumum var. Bu cezayı onlara değil onları bu şekil yetiştirip, üretip, terk edip giden sahiplerine ceza keseceksiniz. Kömürlüğe kapatıp 2-3 saat döven karanlıkta bırakan, çiğ et veren sahiplerine keseceksiniz. Dili olmayan allahın sessiz varlıklarına değil. Onlar böyle olmayı ister miydi? ben de üzülüyorum ama bir tarafın gönlü olsun derken bir canlıyı alıp ömrümden etmek mantıklı mı? Ben hayvanlara insanlardan daha çok değer verme taraftarıyım. Özellikle bunca duyguyu yaşadıktan sonra. Saygılar hayırlı geceler.