Bence insanların mutlu olamamasındaki 1. sebep yaşantısını kendi isteklerine göre değil çevresinin yönlendirmesine göre yaşaması mesela evlilik. evlilik insanın üstünde ek bir yük ve çoğu kişi evlenince mutlu olacağını sanıyor. bu bana çok saçma geliyor. tabii ki herkes için değil söylediklerim fakat insanın sorumluluğunu arttırıp hayatta daha mutlu olmayı beklemesi bir tezatlık. sadece bu değil bunun gibi binlerce konu var. insanlar hep çevresinin yönlendirmesiyle hareket ediyor, kendinin ne istediğini düşünmüyor. onun arabası var, onun şu işi var vs. hep bir karşılaştırma. daha fazla para kazanmak insanı daha mı mutlu yapar. sadece daha lüks arabaya bineceksin. siz nasıl düşünüyorsunuz bilmiyorum ama insanların böyle maddeci olması bana çok saçma gelmeye başladı. dünyanın en zengin insanı olsan da midenin kapasitesi belli, alacağın nefes belli. son günlerde bu konuları çok sorgulamaya başladım. başkalarının kendimiz hakkındaki düşündüklerini önemsemek bana çok saçma geliyor. olayın özeti bu. bazen gidip mezarlıkları geziyorum, hepsinin eskiden benim gibi olduğunu şu an kendilerini düşünen kimsenin kalmadığını düşünüyorum. yani zaten şu hayatta ne kadar yaşayacaksın ki, bu uğraş neden, durup kendimize bu soruyu sormamız lazım gerek diye düşünüyorum. hepimiz öleceğiz bu hayatı öyle çok ciddiye almamak lazım. çünkü her gelecek olan yakındır ve dünyadaki her durum geçicidir.

bu eserle yazımı sonlandırayım.

https://www.youtube.com/watch?v=IjujpPW0Bmc