Eski pagan kültürlerden bir tanesinde tahılın kutsallığına inanılırmış. O zamanlardan kalma bir gelenek sanırım. Yoksa her nimet nimettir. Nimetin kendisinin kutsallığı yoktur. Helal yoldan kazanılması, sadece ihtiyaç kadar tüketilmesi, ihtiyaç sahiplerine sadaka verilmesi, israf edilmemesi kutsaldır.
Bazı cemaat ve tarikkatlardak iyozlaşma böyle ucube gelenkleri yagınlaştırıyor anacak asıl kutsalların yok olmasını sağlıyor. Kendisi Domuz gibi yiyen ama fakire ikram etmeyen adamlar gavs şeyh kutup ayağına enayi müritleri söğüşlüyor.

Bugün kutlanan kandil bile bidat aslında.