Hiç ticaret yapmamışsınız. Ve paraya sıkışmamışsınız.
Ben fabrikasında 10 liraya satılan ürünleri başka bir toptancıdan 2-3 liradan defalarca aldım.
Bazen adamın çeki yazılacak duruma gelir, borç bulmak kredi kullanmak için vakit kısıtlı olunca elindeki malı yok pahasına paraya çevirir.
Bir malı ihtiyacı olan birine satıyorsanız malın piyasası üzerinden pazarlık ederseniz.
Bir malı ihtiyacı olmayan birine satmanız gerekiyorsa ürünün dörtte biri üzerinden pazarlık yaparsınız.
Ben 2 sene önce fotoğraf makinem için bir lfarklı marka bir ens ve adaptör aldım, toplam 4 bin lira verdim.
1 sene sonra lens benim makinemle iyi çalışmadığı için 2 bin liradan satışa çıkardım.
2 ay kimse almadı. En sonunda biri 1250 lira teklif etti ben de verdim çünkü o hafta almak istediğim diğer lens indirime girmişti.

Bazı insanların kredi kartı borcunun son günü geliyordur, çekinin son günü, vergi yapılandırmasının son günü geliyordur.
Ve elindeki kıymetleri satışa çıkararak borcu kapatmayı amaçlar, elindeki malı ederine satmayı amaçlamaz.
Bazı zengin insanlar da yer açılsın diye ihtiyaçları kalmayan ürünlerini yok pahasına verebilirler.
Mesela teyzem geçen ay ankastre setini yeniledi, eski ankastre aletleri neredeyse hurda parasına verdi.

Yani yazdığınız 100 kişiden 99 undan elbette hayır yanıtı alacaksınız, kızacaklar, küfredecekler.
Ama bunu meslek haline getirmiş adamlar.
İhtiyacı olmayan ürünü sadece para kazanmak için alıyorlar.
Zaten galericilerin ya da telefoncuların yaptığı da bu.
Piyasası 500 bin lira olan arabayı galeriye götürürsen 450 bin verir, çünkü galericinin nakti parası hazırdır.
Sen ben 500 bin ederine satmak istiyorum dersen bir kaç hafta ya da ay uğraşırsın.
Telefoncu 20 piyasası olan telefona 16-17 bin verir en fazla.
Sen kendin satmak istiyorsan uğraşırsın ya da 16 bine razı olur telefoncudan hazır nakti alırsın.