Biz insanoğlu olarak kendimizi çok büyüttük hocam çok, kimimiz vali oldu kimimiz savcı kimimiz devletin memuru oldu kimimizin yatları katları akılalınmaz zenginlikleri oldu durumu olmayan insanları ezdik kendimizi yücelttik kibirlendik kibirlendik kibirlendik, yakın zamanda hayatımda sevdiğim bir kaç kişiyi mezara koydum ve cenaze namazını kıldım bu olaylar bana şunu öğretti ne kadar malın mülkün olsada birgün öleceksin ve tek başına o karanlık mezara gireceksin,cenazende en yakın dostun kuzenlerinin bile acısı en fazla 1 hafta sonrasında herkes kahkahalarla gülmeye devam ediyor ve sen artık unutuluyorsun. Biz insanoğlu hiç ölmeyeceğiz ve dünyanın en ama en büyüğü biziz altımızdakileri ezmeye devam edelim zaten herkes villalarını yatlarını katlarını götürebilecek
Ulan keşke bunları görmeseydim 1910'da İngiltere'de doğsam Nazilere karşı cephede savaşıp da ölseymişim. İnsanların hiçbir onurlu yanı kalmadı artık. Kakasını yapıp sanat diye yutturdukları o modern sanatlara da hiç girmiyorum. Müzik, sanat, ilişkiler lanet olsun gerçekten. 1984'ü herkes çok abartıyor ama benim en sevdiğim kitap "Cesur Yeni Dünya" idi her zaman. Çok daha gerçekçiydi, çok daha ilerici bir bakış açısı ile yazılmış.
Kitaptaki ana mantık "herkes herkesindir" ve "tüketmek" eskiyen bir şeyi asla yamayamazsın her zaman tüketmek zorundasın. Hiçkimseye bağlı kalamazsın. Sanat ve müzik kesinlikle yasaktır bunlara ilgin varsa cezalandırılırsın. Cesur Yeni Dünya'ya doğru gidiyoruz, umarım o günler görmeden ölürüm.
