Bilimsellik "amacı" cevaplamaz... Ama mantığı cevaplayabilir:

Rastgele Program Oluşturucu adlı bu harika makineyi yaptığımı hayal edin. Tek bir görevi vardır: Rastgele bilgisayar programları oluşturmaya devam etmek ve bunların çalışmasına izin vermek. Bu programlar, ASCII resminin yazdırılmasından pi değerinin hesaplanmasına kadar her şeyi yapabilir. Tamamen rastgele. Diyelim ki bu makine saniyede bir bilgisayar programı üretiyor.

Beş yıl sonra geri dönüp makinemin neler başardığını görüyorum.

O da ne? Çalışan milyonlarca program olduğunu, ancak neredeyse hepsinin aynı kodu çalıştırdığını görüyorum.

Bu nasıl mümkün olabilir!? Makinemi asla bunu yapmak için yaratmadım. Rastgele programlar üretmesi gerekiyordu, aynı programı tekrar tekrar üretmemesi gerekiyordu! Birisi makinemi hackledi. Şok oldum ve koda bakın, hepsi koşmakla çok meşgul.

Ve işte bulduklarım. Kod basitçe şöyle der: kendinizin kopyalarını oluşturun ve çalıştırın.

Fakat ya bir hack durumu söz konusu değilse? Ya makinem tamamen şans eseri rastgele - kendinizin kopyalarını oluşturun ve çalıştırın - diyen bir program oluşturdu ise? Bu kesinlikle mümkün. Bir piyangoyu kazanma olasılığı sıfıra yakın, ancak birinin kazanma olasılığı 1. Makinemin bir sonraki programı oluşturma şansı sıfıra yakın, ancak bu mümkün. Beş yılda 157.680.000 saniye vardır. Bu, 157.680.000 farklı programın üretildiği anlamına gelir. Bunlardan birinin kendini kopyalama programı olması kesinlikle mümkün. Aslında, yeterince zaman geçtikten sonra, bunun gerçekleşmesi için çok sağlam bir olanak var.

Sonra ne oldu? Program, yeni programlar üretmeye devam eden yeni programlar üretmeye devam etti… çalışan tek program türü (neredeyse) kendini kopyalama programı olana kadar. Sürekli çalışmaya devam et programı ve pi hesapla programı gibi çalışan başka programlar da vardı, ancak bunlar kopyalanmadı. Yani sadece… varlar. Ve işlemeye devam ediyorlar.

Bu programlar neden çoğaldı? Aslında bir hack değilse ve Tanrı'dan gelen bir karar değilse hiçbir sebep yok. Tamamen rastgele oluşturuldular. Ancak kendilerini kopyalamak, kendi kendini kopyalayan programların yıllarca hayatta kalmasını sağladı. Çoğalmaları kendi hayatta kalmalarını sağladı. Var olmaya, çoğalmaya ve her yere yayılmaya devam ediyorlar. Çoğalmayan tüm programlar, hikayelerini anlatamaz hale gelerek öldüler. Ve ölüyüorlar...

İşte tam da bu noktada, aynı zamanda canlıların biyolojik yapısındaki milyonlarca işleyiş ve hareket için de "amacı ve mantığı" sorusu söz konusu olabilirdi ama bizim beynimiz üremeye odaklandığı için, bu sorular sadece "üreme" mevzusunda mevzubahis oldu...