Çok anlamlı bir yazı olmuş. Esasen inanışım ve realist bakış açım gereği; ben dünyanın bireysel açıdan adaletli olduğunu düşünüyorum. Otizm, down sendromlu arkadaşlarımızda baktığımızda onların bile (bile derken engel olarak) bir konuda yeteneklerinin üst düzey olduğunu görüyoruz. Dünyaya gözümüzü açtığımızdan bu yana bir arayış içerisindeyiz. O arayışı bırakanlar; ya bataklığa, ya mutsuzluğa çekildiler. Şahsen hayatta mutsuz olduğum dönemler oldu. Hatta isyan ettiğim ve dünyayı yeniden sorguladığım dönemler oldu. Şunu öğrendim; gardını indirirsen, dayak yiyorsun. Hayatın dayağı, insanın dayağından serttir. Yememek için mutlu olmak gerekir.
Aslında hayatta tutunacak çok dal var, önemli olan bakabilmek diye düşünüyorum. Ve bir kere tutunursanız, bir dahaki sefere o dal kopsada; maymun gibi olursunuz. Daldan dala konarsınız, yukarda saydığınız maddelerde ki herşeyi zamanından elden geçirmiş olursunuz. 2023 yılında birçok şeyi düzeltmek, onarmak ve elde etmek mümkün. Sadece istikrar....
Bu arada Sedat PEKER'in şu konuşmasını çok severim. Biraz böyle bakmak lazım.
https://youtu.be/zwJswjpp26I Oksitosin eksikliği mutsuzluğa sebep olurmuş bunu salgılamanın yolu ise keyif aldığın şeyleri yapmakmış
Oksitosin adında bir hormon eksikliğinden oluşuyor mantık olarak gene durmadan mutsuz olursak durmadan bu hormon azalır Oksitosin, primer olarak beyinde nöromodülatör görevi olan bir memeli hormonudur. Beyinde Hipotalamusta sentez edilir ve arka Hipofizden salınır. Aynı zamanda kalpte de üretildiği ve salgılandığı bilinmektedir.
Yani demek istediğim mutlu olmak bilimsel olarak bile insanın kendi elinde