Yemek için hayvan öldürmeyi bir kenara koyarak şunu söyleyeyim, doğada en azılı hayvan bile kolay kolay yemeyeceği hayvanı zevkine öldürmez. Çok nadiren sırtlanlar savunmasız aslan yavrularını öldürerek rekabeti engelleme amacı güdebilir hatta hazır öldürmüşken yedikleri de görülebilir fakat bunu zevk için yapmazlar, zaten teknik olarak öldürmekten zevk almak sapkınlıktır, canavarca histir. İneğe tapıyor diye eleştirilen bazı inanç grupları var özellikle Hindistan taraflarında bazı azınlık dinleri var sihizm gibi, bu inançlarda olan insanlar değil hayvan yemek, patates ve soğan hatta havuç gibi kök bitkilerini bile yemezler çünkü ağaç meyve veriyor ama ben meyvesini yersem yerine yenisi geliyor, havuç ise kök bitki ve ben bunu yersem yenisi gelmiyor diye düşünüyorlar. Hatta özellikle meyve sebzeleri toplamayıp dökülmelerini bekleyen insanlar bile var. Kimileri fazla hassas, kimileri fazla cani, bir denge yok, kural yok. Spor dediğimiz şey futboldur, basketboldur, voleyboldur, jimnastik, uzun atlama vs. gibi sporlardır, hayvan öldürmek, hele hele yemeyeceğin hayvanı eğlenmek, gösteriş yapmak, içindeki öldürme isteğini bastırmak, canavarca hisleri tatmin etmek gibi sebepler ile bu cinayetleri işleyip adına spor demek bana yabanice geliyor. Hatta düzeltiyorum, yabani hayvanların bile yapmadıkları şeylere spor denemez, denmemeli.