Kardeşim fizyolojik etmenlerin bunda payı çok. Son 5-10 yılda beynimizin işleyiş şekli değişti. Buna etki eden bazı sebepler
1 - Sosyal medya: Paylaşımları hızlı hızlı kaydırıyoruz, dolayısıyla beynin dopamin salgısı (motivasyon, haz, mutluluk, dikkat hormonu) kısa süreli hazza alışıyor. Böylece dünyanın gerçekleri o kadar zevk vermiyor, eskisi gibi her şeyden keyif alamıyoruz ve tahammül sınırına çabuk ulaşıyoruz. İş için kullandığım için hesaplarım açık ama telefondan değil bilgisayardan girmeye çalışıyorum. Gerçekten çok elzem değilse kapatıp silmek lazım o uygulamaları.
2 - P*rn0-Mastürbasyon tetikleycisinin (müstehcen içerik) artması: Kolay dopamin, beyni mahvediyor. Dikkat, özgüven, motivasyon gibi konularda hasar veriyor. Hayatında varsa çıkar, NoFap'ı araştırabilirsin.
3 - Bağımlılık yapan her şeye + Kolay dopamin/haz veren her şeye kolay erişim

Askerdeyken telefon ve dünyevi olan her şeyden uzak kalınca nasıl da hafiflemiştim, zihnim berraklaşmıştı.
Günlük hayatta bu tip şeylerden uzak durmak zor o yüzden mesele iradeyi güçlendirmekte. Ayda 1 gün dopamin detoksu yapılabilir. Bir çok şeyi canımız istemiyor olabilir ama yapma isteğinden bağımsız olarak, yapmak zorunda olduğumuz için yapmalıyız. İnan zor şeyleri yapmaya başlayınca insan o zor yoldan aldığı dopamine alışıyor ve bu sefer bu durum bağımlılık yapıyor.
Bu arada bi yaştan sonra rutin oluşturmanın önemini çok iyi anlıyor insan. Erken yatmanın, alarm kurmanın, her gün aynı saatte kahvaltı yapıp aynı saatte işe başlamanın... Yoksa bi bakmışsın gün bitiyor ve ömür geçiyor. Hele şu anki gelirinin 0 olduğunu söylüyorsun ya, eldeki para tükenmeye başladığında çok büyük pişmanlık başlıyor. Tekrar 0'dan başlamak koyuyor adama.
Son olarak, hayatta maneviyatı hedeflememiz lazım. Para bi şekilde kazanılıyor. Bi düşün, hayatının her aşamasında kafanı meşgul eden bi derdin olmuştur, ama hepsi gelip geçti. Yaşadığın zevk-ü sefa da yaşadığın anda kaldı, geçti gitti. Ama anlamlı bi hayat arayışının sana kattığı manevi huzur kalıcı oluyor.