Bugün ben de ev fiyatlarına baktım.
Aklıma eski mahalledeki hademe amca geldi. Biz ilkokula giderken kendisi hademeydi. Gel zaman git zaman farkındalık oluşuyor insanda. Büyüyorsunuz falan.
Kendisinin hademe maaşı ile bir kat daha çıktığını o zamanlar düşünememişim ama şimdi düşünüyorum.
Hademe maaşı ile 1 kat daha çıkmıştı. Bulunduğu arsa ve evi de alıp yaptırmış.
Arkasındaki arsayı da almış.
Yanındaki arsayı da almış bahçe yapmış.
Bir hademe maaşı ile almış bunları. Çocukluğumda tanık olup anlamamıştım.
Bugün imkansız bu imkanlar. Paran olsa bile arsa yok. Arsa bulsan malzeme ve işçilik çok masraflı olacak. Diyelim yaptırdın. Yandaki arkadaki arsayı alıp bahçe yapmak gibi uzayda muz yemeli çilek tadı almalı olaylar rüya bile değil. Umutsuzum ben açıkçası.
Biz nasıl ev sahibi olacağız? Var mı aklı başında tavsiye verecek?
Asgari üzeri maaş alsak da olmuyor. Anamız babamız da bırakmıyor. Nasıl olacak?
Son cümlende bir şey yoksa. Çok Zor... Risk alıp bir iş kuracaksın. Ya batacaksın ya çıkacaksın. İşçi olan insanlar (ben dahil) risk alamadıkları korktukları için işçidir. İşveren kişiler ise riski seven kişilerdir.