Maddi imkanlar elbet halledilir bir gün fakat maneviyat en önemlisi sevgi, saygı...
olumlu düşünecek bir halim yok. yaşam şartlarından depresyona girdim. 24 yaşımda hiçbir şeyim yok. bi külüstür motorum bir de 5 yıllık abra a5 monster laptopum var. ev araba ailemin yardımıyla bile imkansız. küçükken daha küçükken bile (8-9 yaşlarında) kendimi avutuyordum. "belki ileride ülkemiz daha iyi hale gelir. daha iyi şartlarda yaşayabiliriz" . gel gör ki seneler geçtikçe daha da kötü hale geldik. keşke o zamanlardaki gibi kalsaymışız. gençliğim hiçbir şey yapamadan bitti.
Değerli düşünceniz için teşekkürler.