Şimdi İstanbul’u öyür kafirler;
Demir pencelerle, bir zaman geler
Yatmış yılan gibi ezerler onu;
Bu olar elbetde kefletin sonu...
Üstünü çen duman almış İstanbul!
Qeflet uykusuna dalmış İstanbul!
İstanbul dönmüştür kurandan dinden:
El çekmiş o, Doğu’nun gerçeğinden
Batı hiyle kullanıb salmıştır saye,
İstanbul dalmıştır zövke-sefaye.