Merhaba arkadaşlar. Bir fabrikada işçi olarak çalışıyorum. 2 senedir de işimin başındayım, gerek fabrikadaki şefler, amirler ve çalışanlar arasında sevildiğimi biliyorum. Bir olay anlatayım, geçen gün ihracat gelmiş her biri 50KG olan tenekeler ve 5,6 ton. Bu iş başka personele verilmesine rağmen '' ÇOK RİSKLİ BUNLARI TAŞIMAK BEN TAŞIMAM '' diyerek bana kitledi mesela. Tüm bunların yanında işimi de iyi yaptığıma inanıyorum. Öyle ki, Sürekli olarak joker elemanım zaten, bölümde biri gelmez Samet hadi sen geç onun yerine bak derler. İş bilen ustalar gelmez, yeni başlayanlar tek kalmasın 16 saat mesai yap onun yanında çalış derler. 1 hafta içinde 3 ayrı vardiya gezdiğimi bilirim. Yapılan hammallığın haddi hesabı yok. Tüm bunlara nazaran, bana gıcık olduklarından falan da değil çünkü yapıyorum. Dik başlılık etmiyorum, madem iş verildi bu iş yapılacak mottosu ile işi yapıyorum. Her neyse konuya gireyim. Benim işim vardiyalı ve farklı bir iş. Fakat aynı departman içinde birimiz de sürekli gündüz çalışır, ve dışarıdaki işleri yapar vardiyasız. Ben de tabii her işe baktığım için sürekli gündüzde vardiyasız çalışan arkadaşa da hep yardım ederim. Hatta gündüz vardiyasındayken, yada kendi vardiyamdayken iş çok yoğun gel diye çok çağırdılar ve gittim. Ben de bunlara nazaran 6,7 ay önce müdürümüze vardiyasız şekilde sürekli dışarıdaki işlere bakmak, öğrenmek istediğimi belirttim. Kendisi de bana bir süre beklemem gerektiğini uygun pozisyon açılırsa ilgileneceğini söyledi kibar bir konuşmaydı ve konu kapandı. Aradan 7 ay falan geçti geçen gün tekrar mesaj attım hafızasını da tazelemek maksatlı gayet kibar bir şekilde fakat kendisi bana cevap dahi vermedi. Üstüne benim şefimede '' BANA NEDEN MESAJ ATIYOR?!?'' tarzı bir konuşma yapmış. Hem beni kendi sorumlu olduğum işten alıp sürekli geçmek istediğim pozisyondaki işi yaptırıp her dalda oynatıyorlar, hem de cevap bile vermeyip mesaj attığıma da kızıyorlar. Vardiyasız çalışmak istememin bir diğer sebebi ise annem ileri derecede panik atak hastası ayriyeten kanser. Zaten 20 senedir panik bozukluk ilaçları kullanıyor, üstüne de kanser olayı patlak verince haftada 3 gün hastaneye gidiyoruz panik atak olan, tanıdığı olanlar bilir. Annem babam da bir nevi ayrı sayılır. Ben de annemle neredeyse hastaneye bile gidemedim bu süreçte. Toplasan 2 kere anca yanında olabildim. İşten çıkayım diyorum, borcum var hastam var çıkamıyorum vardiyalı çalışmak istemiyorum dönüş bile alamıyorum. Anlamadığım buradaki müdür sensin, yetki sende ben patrona mı mesaj atmam, konuşmam lazım bir de bu yüzden şefimi azarlamış. Sizlerden tavsiye bekliyorum. Kendisine hiç annemin rahatsızlığından bahsetmedim. Bu olaydan sonra bahsetsem yanlış olur mu?