Selamlar,
Bu konu beni biraz üzdü. Hem sizin, hem aynı durumdaki arkadaşların hem de şahsım adına.
Başlangıçta tercih olan bu tür durumlar zamanla alışkanlığa dönüşebiliyor. Belli bir aşamadan sonra da içinden çıkmak zorlaşıyor maalesef.
Üniversite yıllarımda üzerime çok fazla sorumluluk yüklenmişti ve sosyal bir birey olmuştum. Bir gün dahi evde otursam sıkıntıdan ölüyordum. Pandemiden beri fabrika ayarlarıma dönmüş durumdayım.
Sanırım insan içinde olmayı alışkanlık haline getirmek gerekiyor. Ama belli bir yaştan sonra bunu yapmak için çok kısıtlı bir zaman dilimi oluyor.
Aslında fena biri değilim ama
Şaka bir tarafa önyargıları kırmak için uğraşıyorum. Beni tam anlamıyla tanıyan arkadaşlar da ısrar edince biraz daha çaba göstermeye başladım. En son eşimin çalıştığı şirket yemek düzenlemiş ve kopya olarak gidilmesi gerekiyormuş. Ertesi gün eşimin iş arkadaşları eşime, senin eşin konuşmayı henüz sökememiş diye espri yapmış. Gerekli fırçaları da yedikten sonra daha bir azimle uğraşmaya başladım.