Ön yargılı bencildir. Dünyanın kendi etrafında döndüğünü düşünür. Herkese şüpheyle bakar. Bazen de tam tersi olur. Bazılarına öyle bağlanır ki onların yanlış yapabileceğine inanmaz. Gerçek tüm çıplaklığıyla ortaya çıktığında tevil yoluna gider. “Yapmışsa vardır bir nedeni” der.

Ön yargı suizandır, yıkıcıdır, darbecidir. Hüsn-ü zannın en büyük düşmanıdır. Oysa insan hüsn-ü zanna memurdur. “Sû’-i zan ise, maddî ve manevî içtimaiyatı zedeler.” (Mesnevi-i Nuriye) Ön yargı toplumda dinamit etkisi yapar. Bireyleri birbirine düşman eder. Herkesi makul şüpheli ilan eder. “Sû’-i zan etmeyin. Sû’-i zan, yanlış karar vermeye sebep olur.” (Hadis-i Şerif) tavsiyesine uymaz. “Hüsn-ü zan ediniz; sû’-i zan, hem size, hem onlara zarar verir.” (Münazarat) uyarısını dikkate almaz.