Selam olsun,
Öncelikle hem fiziki hem duygusal geçmişler olsun.

Sevip sevilmeyi çok büyütmemek lazımdır neticede en akılsız canlının da en akıllı canlının da bunu yapabildiğini unutmayalım.
İnsanların sandığı kadar nadir ve kendilerine özel bir durum değil yani.
Tuvaletini yapan canlı sayısı kadar sevip sevilen canlı vardır.

Sevgi ile Aşkı ayırır bazıları lakin hepsi aynı rengin tonlarıdır sadece.
Ben bana zarar veren bir çok şeyi ve kişiyi seviyorum. Sevgi böyle bir şey illa güzel olacak diye bir durumu söz konusu değil.
Benim naçizane tavsiyem hayatına artı değer katan insanlardan biriyle hayatını paylaş.
Seni mutlu eden, güven veren ve güzel vakit geçirdiğin insanlar leyladan çok daha mutlu eder mecnun bile olsan.

Ama en önemlisi sevdiğim dediğin kişinin senin hayatının bir parçası olduğunu hiç unutma.
Hayatın, sebebin, nedenin, anlamın vb. gibi görmeye başladığında farklı boyutlara geçer insan.
Evet birini görüp vurulmak diye bir şey var, yaşadık elbette lakin bunu takıntıya, saplantıya ya da olmazsa olmaza çevirmemek lazım.
Seni terk edebilir, bırakabilir, unutabilir, aldatabilir...
Hayatın, sebebin vs. değilse insandır der üzerini çizer yeni macerana atılırsın.
Yaşım olmuş 41 kaç kişi için "işte bu farklı" "ondan sonra kimse yerini tutamaz" "artık sevip güvenemem, mutlu olmamam" demişimdir bilmiyorum.
Gayet mutluyum ve o tecrübeler sayesinde çok huzurlu, mutlu ve eğlenceli bir evliliğim var.
Dönüp bakınca dua ediyorum iyi ki o terk edilişler, ayrılışlar yaşanmış diye.
O zamanlar göremiyorduk bu yaşlarımızda ne olacağını ne biteceğini.

Hey gidi hey.