Merhaba hocalarım,
2-3 gün önce şahit olduğum bir olayı sizlere anlatmak istiyorum.
Üniversiteden yurda dönerken otobüsteydim, otobüs baya bi doluydu. Dolu olmasına rağmen bir hanımefendi oğlunu bebek arabasıyla bindirip otobüse binmişlerdi (çocuk bebek arabası için yaşının büyük olduğunu ima etmiyorum). Buraya kadar hiçbir problem yok fakat daha sonra çocuk birden ağlamaya başladı ama gerçekten öyle bir ağlıyordu ki otobüsün sesini susturuyordu. Herkesten bir off puff sesleri falan cidden bir çocuğun bu kadar şiddetli ağladığını ilk kez duydum tahminimce bir rahatsızlığı falan var diye düşündüm. (Yemin edebilirim ama kanıtlayamam çocuk ağlama sesinden bıkıp erken inen yolcular oldu inmeye yakın sitem ediyorlardı kendi aralarında böyle çocuk mu yetiştirilir falan tarzında) olay burda bitmiyor.

Hanımefendinin hemen biraz arkasında duran bir amca cocuğa telefondan bir çizgi filim açtı hanımefendinin arkasında olduğu için başta çocuğun annesi amcayı fark etmedi. Çocuk tabi sustu ben dahi herkes rahatladı valla. Çocuk arada çizgi filim izleme esnasında gülüyordu annesi de şaşırdı çok geçmeden arkasına bakınca amcayı fark etti(amcada bu arada telefonla elinde çizgi filimi tutuyordu çocuğun izlemesi için)
Çocuğun annesi sert ve bana göre rencide edici bir tavırla kendisinden yaşca büyük amcaya şöyle dedi hemen hemen "Amca ben bilmiyor muyum oğluma telefon açmayı çocuğun gelişimi için yasakladık çizgifilmi" vb. şeyler söyledi amca da ses çıkarmadan telefonu kapattı. Kapattıktan birkaç dakika sonra çocuk tekrar ağlamaya başladı bu olayı gören yaşlı bir teyze de "kızım senin bizi rahatsız etmeye hakkın yok ya in ya da sustur çocuğunu" dedi bundan hemen sonra ilk durakta hanımefendi indi.

Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız benim bu olayda zoruma giden sadece çocuğun annesinin kendisinden yaşça büyük bir insana rencide edici tavırla konuşma gerçekten benim çok zoruma gitti. Çocuğun ağlamasına bir şey demiyor çocuk bu ama annesi...