Bunu örnekler vererek anlatmaya çalışıyorum ama maalesef herkes kendi bildiğinde.

1* Adam 10000 tl maaş veriyorsa senden 50000tllik iş istiyor. Bu yüzden işçi bulamıyor, gelen işçi gidiyor.
2* Gerçekten açlışan insanı ezdikçe eziyor, yalaka ****** çalışan veya akraba vs çalışmayan insanları ödüllendiriyor. Bu sayede işyerlerinde her zaman işe yaramaz tayfa kalıcı personel olur.
3* Hiçbir çalışana insan olduğu için değer verilmez. Vasıflı çalışana yalakalık yapılır, yalandan yere dost gibi davranılır. Tabii ki gitmesin diye. Ama özel durumlar hariç ona da hakkı tam olarak verilmez.
4* Becerikli tecrübeli iş bilen personel 1/1000 1/10000 civarında ancak var. Onlar da kendi işlerini becerebildiği için iş sıkıntısı çekmez, istediğ izaman işten ayrılır, istediği zaman iş bulur.
5* Vasıfsız beceriksiz yeteneksiz vb nedenlerle işçiyi ezmek faşizmdir. Bunlar işçiyi eşek gibi çalıştırı, hakkını vermeye gelince edebiyat yapar.
10 saat yük taşıyan eşeğe bile yiyeceği ot verilir. Evdengetirdiği yemeği bile yiyemeyen insanlar var. Bu şekilde çalışıp sömürülen işçi kesim %90ın üzerindedir.
Şimdi durum buyken oranlar ortadayken edebiyat yapmanın anlamı yok.
Ben hayatın içinde yaşayarak tüm bunları tecrübe ettim. Aksi yorumlar ise çok küçük istisnalar.