Rivayetlere göre arap ülkelerinde kendini peygamber ilan yüzlerce kişi olurmuş.
Yani günümüze gelebilenler, silah ve maddi olarak daha güçlü kabilelere sahip olanlar.

Doğudaki aşiret liderleri gibi. Fark din ve cemaat olgusu. Hatta herkes kendini ana kabileye bağlı hissetsin diye farklı kabilelerin yaşam tarzına uyarlanmış mezhepler çıkmıştır. Bazı mezheplere bakın sünniler ile çok farklı şekilde ibadet ederler. Din onların geleneklerine uyarlarlanmıştır.

Dinler sürekli genişlemeye ihtiyaç duyar. O yüzden sürekli olarak tebliğ vardır, bir kişiyi dine bağlarsan çok büyük sevap/ödüller vardır...
Halbuki dinde çıkar yoktur, din hep kendi yaptıklarından dolayı sana sorumluluk yükler. Eğer genişleyemezse zaten mantık olarak yok olacağı için, bu tarz ödüller vardır.

Din baskılarından kurtulan toplumlar hep refah içinde yaşarlar. Kilise baskısına karşı rönesans ve reformlar yapan avrupa zaten bilinirken, din ile pek işi olmayan dubai, abu dabi 'nin de yaşam standartı ortadadır.

Bizde ise son 4 yıldır aşırı din baskısı oluştu ve 4 yıldan beri hergün zengin daha zengin fakir daha fakir oluyor...

Özetle, dinler toplumları yönetmek için mükemmel bir araçtır.