Son iki üç ayda yemin ederim bezdim. Cam arkasında çalışan masa başı çalışanların birbirleri ile sohbet edip, çay kahve içmek dışında pek bir şey yapamadıklarından/yapmak istemediklerinden şüphelenmeye başladım...

• Aras Kargo'ya gittim, modem iade ettim, bir ay sonra adamların eline modem ulaşmamış, ücreti vermek zorunda kaldım. Çünkü firma kargolamayı unutmuş.
• İş Bankası'na gidiyorum, kartım ulaşmış gözüküyor şubeye. Adama soruyorum gelmemiş diyor. Bu arada oraya gidiş dönüş 60 TL yazıyor. Ertesi gün aradım ana şubeyi "evet ulaşmış" diyorlar. Gittim tekrar sordum böyle böyle diyorlar diye. İyice bakar mısınız dedim. Aradı taradı çekmeceleri falan. Benim kartın girişini yapmamışlar o yüzden bulamamışlar.
• Adliye sarayında davamı kapattırmak için feragat dilekçesi falan her şeyi ayarladım. Bir aydır paramı bekliyorum. Aradım feragat dilekçesi vermeniz gerek diyorlar... Dosyaların arasına mı karıştı yine mi unuttular bilmiyorum.
• Öğrenci işlerine gidiyorum, el sallıyorum arkada kahkahalar eşliğinde çikolata yiyip, kahve içiyorlar öğrenciler umurlarında değil.

Nedir bu insanlardan çektiğimiz. Bu tip işlerde çalışanların hiç insana verdiği bir gram dahi değer yok mu? Hayat onlar için bu kadar kolay mı? Bunları denetleyen yok mu? Bunlar sadece son üç ayda falan yaşadıklarım... Hayatım boyunca yaşadıklarımı saysam ohoooo.