İyi geceler dostlar biraz dertleşmek istedim

Son zamanlarda hayattan hiç bir şekilde zevk almıyorum. Ne bir şeye heves kaldı ne çaba. Zorla yaşıyorum resmen. Yaş geldi nerdeyse 30 lara nasıl evlencez onu da bilmiyorum. Herkes paralı insan peşinde zaten para olmadan evlilikte olmuyor. Şuan ki devirde insan kendine zor yetiyor. Gezip biraz kafa dağıtayım diyorum para yok, olsa da bile tek gezebileceğim çünkü öyle arkadaş bile yok. Bazen güçleniyorum takma diyorum ama bir yere kadar. Aradan zaman geçiyor yine her şey aynı. İnsanlar karaktersiz olmuş. Biriyle konuşuyorum aradan 2 hafta geçiyor bakıyorum başkasıyla hikaye atmış. Nasıl bu kadar geniş ve yüzsüz olabiliyorlar. Ben biriyle ciddi konuştuğum zaman diğerleriyle iletişimi kesiyorum. İlişki durumuna getiren kendileri ama demek ki yedek bulunduruyorlar. Ciddi ilişkim bittikten sonra zaten son 4 senedir kimseye güvenemedim. Şuan kızların çoğunun nasıl erkeklerden hoşlandığını çoğumuz biliyoruz. O şekilde rahat insanda olamıyorum olsak elbet bizde her gün biriyle oluruz ama karakterimize gitmiyor. Ne bileyim dostlar gerçekten çok sıkıldım daha öncede benzer konular açmışımdır. Biraz duygusal yapıya sahibim ondan çoğu şeye üzülüp kafaya takabiliyorum..