üzüntünüzü anlıyorum, umarım kısa sürede atlatırsınız. geçen hafta 7 yıl baktığım kızımı kaybettim ben de. gerçek anlamda hayvan sevgisi olmayan, hayvanı bir eşya, aksesuar gibi gören insanları anlayabileceği birşey değil, gerçekten gönül vererek bakıyorsanız hayvana ailenizden birisi oluyor. kendi beslenmenden çok ona dikkat edersin, sen 50 lira vizite ücreti vermek istemezsin de ona 2000 lira veteriner masrafı yaparsın, arkadaş, dert ortagın olur konusamazsa da seni anlar sanki.

1 senedir ayrıydım kuşumuzdan, babamlar bakıyordu, yurtdışına çıktıgımız için getiremedik kedi köpek olsa neyse de, kuş çok zor dayanamıyor o tarz değişiklik ve yolculuklara. herneyse uzakta olunca daha bir koydu son defa görmek istiyor insan, inançlı bir insan değilim ama her gece yatmadan evrene enerji yolladım bir kez olsun rüyamda göreyim de son kez öpüp koklayayım diye. dün gece hayatımda görmediğim kadar gerçekci bir rüyama girdi canım benim, son kez öpüp kokladım. O kadar huzurlu uyandım ki.

Herneyse, bir canlı ile bu bağı kuramayanlar hisleri anlamaz. 4 yaşında kızım var, elbette onun yeri bambaşka, dünya bir yana o bir yana. İnsanın kendi canını düşünmeden feda edebileceği birisi varsa da evladıdır. Evcil hayvanı bırak, dünyada hiç bir değer evlattan öte olamaz zaten bana göre. Ancak insanın hayvanına oglum, kızım demesinde bir gariplik yok. Çünkü onu da kendinden, ailesinden, canından bir parça görebilecek kadar sevebilirsin.