ilk başta bana igrenç gibi görünen,istemeye istemeye,mecburen yedigim bişeydi ama sonra bagımlısı oldum resmen.onu keşfetme olayımda şöyle ; 2006 yılında bi ara agır hastaydım ben,sürekli arabanın arka koltugunda yatıyorum,kafamı dahi kaldıramadan.o halde şehir şehir,doktor doktor geziyoruz.bu sırada arabadan inecek,yemek yiyecek filan halim yok ve yattıgım yerden çizi bisküvisi ve sade lays (sarı olan) ile hayatda kalmaya çalışıyorum malatyaya giderkendi sanırım,benzir almak için durdu babam.anneme o sarı laystan almasını söyledim.sade oldugu için yemesi rahatdı onun.annemin aklı bende tabi,nolucak bu hastalık işi filan diye.derken güneşte farketmeden yeşil olanı almıştı sarı sandıgı için.ilk başta tipine baktım,kokusuna baktım igrenç duruyor.ben bunu yemem diycem normalde ama yoldayız,hastahaneye yetişicez ve başka bişey yok yiyecek.mecburen zorlada olsa yedim.paketin yarısına kadar sevmedim tadını,sonradan hoşuma gitti.nasıl hoşuma gittiyse artık,o günden sonra ne zaman cips yiyecek olsam alacagım cips % 95 odur.