Herkesin zaten aynı fikirde olması imkansızdır hocam. Önemli olan saygı çerçevesi içinde tartışabilip konuşabilmekte. Gördüğüm kadarıyla biz bunu şu ana kadar yapabildik. Maalesef bazı "İnsan"lar bunu yapamıyor.
Konuya gelecek olursak her gün korka korka okula giden, sırf yolda köpekler var "saldırabilir" korkusuyla yolunu 30 dakika uzatan çocukları düşünün. Haydi diyelim ki korksunlar, bir şey olmaz. Maalesef ki sadece duygular yok, bu konuda da örnekte görüldüğü gibi kuduz hastalığından ölen bir çocuk var. Sadece çocuk da değil, genç hatta yetişkinlerin de bir çoğu korkuyor olabilir. Şu anda bile yaşadığım muhitte havlayan köpekleri duyabiliyorum. Sizce sadece havlıyorlar mı? Pek sanmam, şu anda muhtemelen birine saldırıyorlardır. Kısırlaştırmak dediğim gibi kısa değil, uzun süren bir süreç. Dediğim gibi bence en iyi seçenek uyutmadır.
"köpekler saldırılabilir" korkusu olan yere bizim müdahale etmemiz gerekiyor. Belirli mühitte kaç köpek olabilir? 10? 20? 30? hadi 100? Belediyeler çözüm olarak zaten alıp ormanlara ölüme terk ediyor hocam merak etmeyin. Sadece adı yok. Toplum olarak sorumluluk olarak benimseyip bunlar için bir proje de yapabilirsiniz. Mümkün değil mi? En azından yaşadığınız muhit için ama kolayı var uyutmak.
İstanbul'un belirli muhitlerinde de belli başlı sokaklar vardır. Bu sokaklardan yabancıysanız geçmeniz oldukça tehlikelidir. Sokakta yer alanlar köpekler değil, insanlardır. Bu insanları neden uyutmuyoruz hocam o zaman?
Tamamen empati uzaklığında bir bakış açınız olduğunu görüyorum ve kesinlikle katılmıyorum. Her şehrin belediyesi, her ilçeyle ilgilenen ekip, her mahallenin muhtarı var. Devlet para ödüyor bunlara değil mi? Siz sorunu hayvanlarda arayarak hatayı en başta yapıyorsunuz hocam üzgünüm.